گاه تلخ و گاه شیرین.با هم بودنها میتونه لذت بخش باشه اگه همه صاف و صادق باشن و با رفتن یه عده از جمع بقیه پشت سرشون صفحه نذارن!رنج میبرم از زیستن بین آدمایی که ریاکارند.کسایی که راحت دروغ میگن،راحت و ساده نفرتشونو پشت لبخندی پنهون میکنن.آره من سیاست ندارم.بلد نیستم احساس واقعیمو پنهون کنم.وقتی بدم میاد از کسی نمیتونم تظاهر به دوست داشتنش بکنم.وقتی آزرده میشم از کسی ،لزومی نداره آزردگیمو پنهان کنم.بذار همه بگن تلخم،بگن سیاست تو روابطم ندارم و....اینطور بودنو ترجیح میدم به لبخند تصنعی و بدگویی پشت سر همون کس!

هرلحظه علایقم تغییر میکنه.چیزای متضادو همزمان میخوام.مهم نیست بگن مثل یه ویترین میمونم!!!!!ومهم نیست بگن خشکم چون تن به خواسته های احماقانه ای نمیدم.هر لحظه همه دارن درباره ی شخصیتت قضاوت میکنن وباید اونقدر محکم باشی که مثل یه عروسک خیمه شب بازی خودتو نسپاری دست نظراشون.همه خوبن و همه قابل احترام و این موقعیتهاست که کسی رو خوب یا بد جلوه میده!وقتی تو یه موقعیتی بدی من بد بودنتو به رخت میکشم و راحت میتونم بگم دوست ندارم!همه این فرصتو دارن تو یه موقعیت دیگه خوبیشون رو هم به نمایش بذارن اما تا اون موقع...............

هر روز دارم تجربه میکنم واین روزها اغلب تجربه ها تلخند!!!اما دارم یاد میگیرم و هر روز بزرگتر میشم انگار!!!!